مسابقه دین و اندیشه خانه قرآن باشگاه کاربران جامعه ورزشی خانواده خوشبخت دنیای کودکان آشپزی و تغذیه موبایل دانش و تکنولوژی مجله سلامت سیاست گردشگری
دنیای عکس و عکاسی اقتصاد زنان ادبیات هــنر سینما و تلویزیون بزرگان و مشاهیر مهدویت سرگرمی دانلود نرم افزار مرکز کتاب پایگاه ها جستجو روابط عمومی مقالات
   
صفحه اصلی وب سایت فید مطالب وب سایت عضویت رایگان در وب سایت جستجو در وب سایت سوالات رایج نقشه وب سایت درباره ما تماس با ما  
حتما ببنید
چند توصیه درباره اهدای کادو به همسر
معیارهای انتخاب همسر
قصه و تأثير آن در تربيت كودكان
مادران شاغل بخوانند!
آموزش زناشویی و مسائل جنسی
چگونه با کودکان ارتباط برقرار کنیم؟
چگونه یک زندگی آرام و خوشبخت را تجربه کنیم؟
خوشبختی
دقت کردید ؟؟
/ItMatchOnline.html
/News-Article/Help/help_for_using_tebyan/2010/12/27/16865.html
/archive/Religion_Thoughts/the_infallibles_family/god_messengers/Muhammad_prophet/0/10/default.html
http://news.tebyan-zn.ir/
/News-Article/News_agency/public_relation_tebyan/2012/1/11/48585.html
/Directory/Free-Web-Submission.html
/Voting/public_opinion/default.html
/archive/photography/0/10/default.html
جدیدترین مطالب این بخش

رمز خوشی در تعطیلات نوروزی
معمولا روزهای تعطیل برای خیلی از زن و شوهرها روزهای پرتنشی است؛ روزهایی است که بیشتر از همه با هم د...

با اوقات فراغت کودکانمان چه کنیم؟
اوقات فراغت زمانی است که کودک باید آزادانه به انجام فعالیت‌های مورد علاقه خود بپردازد. تنظیم زمان و...

ارسال مطالب به دوستان
send to freinds ارسال مطلب برای استفاده سایر دوستان

عنوان مطلب : تفریح و سرگرمی در زندگی اسلامی
 
 برای ارسال این مطلب به دوستتان لطفا منو های زبر را بدقت تکمیل و دکمه ارسال را کلیک نمایید

 
 
 
 
  
دریافت رایگان (کلیک کنید)
ارسال دعوتنامه (کلیک کنید)
بازدید ها :   2042   بازدید   
تاریخ درج مطلب  12/1/1389
تغییر اندازه متن:  افزایش اندازه فونت متن    کاهش اندازه فونت متن
  چاپ این مطلب  

تفریح و سرگرمی در زندگی اسلامی

دنیای مادی با تمام زیورها و جلوه هایش هم می تواند پلی به سمت آخرت باشد و هم مانعی در رسیدن به آخرت. آنچه که تعیین کننده وسیله یا مقصد بودن دنیاست، نگاه انسان به جهان است و منشاء این نگاه که می تواند از دین و عقل باشد یا از هوی و هوس. در یک نگاه عقلانی به این دنیای متکثر مادی انسان متوجه عالم رحم و بعد از آن عالم مادی می شود. جنینی که در رحم وجود دارد هیچ وقت نمی فهمد یا نمی داند که عالم دیگری هم می تواند وجود داشته باشد در حالی که به عالم دنیا پا گذاشته و چشم باز می کند. «وَاللّهُ أَخْرَجَكُم مِّن بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ لاَ تَعْلَمُونَ شَيْئًا وَجَعَلَ لَكُمُ الْسَّمْعَ وَالأَبْصَارَ وَالأَفْئِدَةَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ»(نحل/78) (و خداوند شما را از شکم مادرانتان خارج نمود در حالى که هيچ چيز نمى دانستيد؛ و براى شما، گوش و چشم و عقل قرار داد، تا شکر نعمت او را بجا آوريد!) از طرف دیگر هیچ انسانی یافت نشده که در این دنیا عمر ابدی داشته باشد و همیشه جوان باشد، بلکه همه طعم مرگ را چشیده اند حتی پیامبران الهی «كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ نَبْلُوكُمْ بِالشَّرِّ وَ الْخَیرِ فِتْنَةً وَ إِلَینا تُرْجَعُون »(انبیاء/35) (هر انسانى طعم مرگ را مى چشد! و شما را با بديها و خوبيها آزمايش مى کنيم؛ و سرانجام بسوى ما بازگردانده مى شويد!) و همین عالم طبیعت نیز می میرد و زنده می شود که این دگرگونی ها از نظم خاصی پیروی می کند که اینها قوانین عالم طبیعت است، بنابراین عقل امکان وجود عالم دیگری بعد از دنیا را می دهد.

دنيا، آخرت و نسبت ايندو با هم

دنيا و آخرت دو نشئه بی ارتباط با هم نيستند بلكه ارتباطي تو در تو با هم دارند و معمولا از آخرت بعنوان باطن دنيا ياد مي شود،‌ بايد بدانيم كه « معاد چيزي جز ادامه انسان نيست و عذابها چيزي جز درگيري انسان با قانونها و سنتهاي هستي نيست. كسي كه بخود كبريت مي گيرد سوختنش، چيزي جز كبريت كشيدنش نيست. تجزون ما كنتم تعلمون. پاداشها چيزي جز تلاشها نيستند و در نتيجه اين بازگشت بازگشتي بي فائده و زيانبار نيست.» (عين صاد روش برداشت از قرآن ص25) « وَ إِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطةُ بِالْكفِرِينَ»توبه/49،عنكبوت/54 پس جهنم در همين دنيا كافران را در برگرفته اما ظهورش در آخرت است.
آيات 45 و 46 سوره اسراء" وَ إِذَا قَرَأْت الْقُرْءَانَ جَعَلْنَا بَيْنَك وَ بَينَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالاَخِرَةِ حِجَاباً مَّستُوراً45 وَ جَعَلْنَا عَلي قُلُوبهِمْ أَكِنَّةً أَن يَفْقَهُوهُ وَ فى ءَاذَانهِمْ وَقْراً وَ إِذَا ذَكَرْت رَبَّك فى الْقُرْءَانِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلي أَدْبَارِهِمْ نُفُوراً"در آخرت بين مومنان که قرآن تلاوت مي کنند و مشرکان پرده اي است و بر دلها و گوشهاي مشرکان حجابي است که قرآن را نمي فهمند و به هنگام ياد پروردگار روي گردان مي شوند. از اين آيات فهميده مي شود که آنچه در دنيا رخ داده در آخرت تجلي مي کند.
هدايت در دنيا بصورت شفاعت در آخرت بروز مي کند." وَ مَنْ أَعْرَض عَن ذِكرِى فَإِنَّ لَهُ مَعِيشةً ضنكاً وَ نحْشرُهُ يَوْمَ الْقِيَمَةِ أَعْمَى124 قَالَ رَب لِمَ حَشرْتَنى أَعْمَى وَ قَدْ كُنت بَصِيراً125 قَالَ كَذَلِك أَتَتْك ءَايَتُنَا فَنَسِيتهَا وَ كَذَلِك الْيَوْمَ تُنسى" آيه 124 تا 126 سوره طه در مورد اثر حيات دنيايي و نتيجه آخرتي آن بحث مي کند. کساني که در دنيا خدا را فراموش کرده اند در حقيقت خوشتن خويش را فراموش کرده اند و در آخرت کور محشور مي شوند.
«الم1 غُلِبَت الرُّوم2 ... يَعْلَمُونَ ظاهِراً مِّنَ الحَْيَوةِ الدُّنْيَا وَ هُمْ عَنِ الاَخِرَةِ هُمْ غَافِلُونَ » (روم/7).
علامه طباطبايي در ذيل آيه 7 سوره روم مي نویسد که دنيا باظاهر معرفي شده و آخرت با باطن آن، يعني آخرت وجود دارد اما نه اينکه ايجاد شود بلکه در باطن دنيا وجود دارد و چون آخرت جاودانه است پس اصالت با باطن است. آنچه که از اين آيه فهميده مي شود اصالت را به دنيا داده است که البته مي توان براي آن دلايلي ذکر کرد: 1) زيرا دنيا آشکارتر از آخرت است. 2) آخرت اصالت دارد و دنيا طفيلي آنست( مثل مدرسه که دانش آموزان يک پدر را بر اساس فرزندش معرفي مي کنند و هنگام ثبت نام پسر را بر اساس پدرش مي شناسند) 3) غرق در دنيا هستيم. 4) نگاه عامه مردم که دنيا معرفه است و آخرت را با آن معرفي کرده اند.
بنابراین دین نگاهی را به دنیا تبیین می کند که انسان آنرا صراط، پل و وسیله ای بیش نمی داند، «الدّنیا متاعٌ» دنیا متاع كم دوام و كالاى ناپایدارى بیش نیست. الدّنیا قَنْطرةٌ؛ دنیا پل و گذرگاه است نه منزل و توقفگاه. الدّنیا ساعةٌ؛ زندگى دنیوى ساعتى بیش نیست. (میزان الحكمه، ج3، ص285 ـ 346) که برای رسیدن به هدف عالی تری چون بهشت، آخرتی آباد، و رضای الهی باشد. حضرت على علیه السلام نیز مى فرمایند: دنیا سراى گذرگاه است، نه سرایى كه در آن قرار، توان یافت. مردم دو دسته اند: آن كه خود را فروخت و به تباهى افكند و آن كه خود را خرید و آزاد كرد.(نهج البلاغه، صبحی صالح، قصار 133)
در شناسایی دنیا با تمام ابعاد و ویژگی هایش از یک طرف نگاه های مذمومانه، قبیحانه و مورد سرزنش وجود دارد و از طرف دیگر دنیا «خانه برتر پرهیزگاران» و «مددكار دستیابى به سراى جاودان»( بحارالانوار، ج73، ص107و ص127) نامگذارى شده است. دنیای مادی سرایى است كه از لذتهاى شایسته آن نباید خود را محروم كرد و باید چونان تجارتخانه اى سراسر سود و سعادت بدان نگریست. برتر از آن همچون «مسجدى پاك و مقدّس براى عبودیت و بندگى» شمرد تا در فرداى نیاز و احتیاج، صاحبان بصیرت و بینش امروز، سرمایه دارانى سربلند و پیروز باشند و در پیشگاه پروردگار خویش سرافكنده و شرمسار نباشند.(نهج البلاغه، خطبه 154 و نامه 55)
بنابراین دنیا ارزش ذاتی نداشته و بخاطر رسیدن به هدفی والا از آن استفاده می کنیم؛ استفاده ما نیز از امکانات دنیوی در جهت دستیابی به همین هدف است.

حقیقت دنیا و مشغولیتهای آن

خداوند متعال در تبیین ذات دنیا آنرا جز بازی و سرگرمی، تنوع طلبی و تجمل گرایی، و افزون طلبی چیز دیگری نمی داند؛ «اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَزِينَةٌ وَتَفَاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِي الْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَاهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُونُ حُطَامًا وَفِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَانٌ وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ» (الحدید/20) (بدانيد زندگى دنيا تنها بازى و سرگرمى و تجمّل پرستى و فخرفروشى در ميان شما و افزون طلبی(کثرت گرایی) در اموال و فرزندان است، همانند بارانى که محصولش کشاورزان را در شگفتى فرو مى برد، سپس خشک مى شود بگونه اى که آن را زردرنگ مى بينى؛ سپس تبديل به کاه مى شود! و در آخرت، عذاب شديد است يا مغفرت و رضاى الهى؛ و (به هر حال) زندگى دنيا چيزى جز متاع فريب نيست!)
در آیه دیگری می فرماید: «وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلاَّ لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ لَلدَّارُ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِلَّذينَ يَتَّقُونَ أَ فَلا تَعْقِلُون »(انعام/32) (زندگى دنيا، چيزى جز بازى و سرگرمى نيست! و سراى آخرت، براى آنها که پرهيزگارند، بهتر است! آيا نمى انديشيد؟!)

تفریح و سرگرمی

یکی از اقتضائات زندگی بشر در دنیای مادی بازی و سرگرمی است که البته این نیاز با توجه به مشغله های زندگی مدرن بنحو خاص تری در زندگی احساس می شود. پرداختن ساعات بسیاری از روز به کار، ترافیک شهری، مشغله های اداری، دردسرهای زندگی، قیمت های بالا و بسیاری از گرفتاریهایی که ذهن و تن انسانها را خسته می کند همگی موجب به تنگ آمدن آدمی در زندگی می شوند که با وجود سرگرمی می توان تا کمی از این گرفتاری ها را تسلی داد.
جامعه شناسان و فرهنگ شناسان معمولا در کنار پرداختن به مقوله سرگرمی و تفریح به مفهوم اوقات فراغت هم عنایت ویژه ای داشته اند. اوقات فراغت به زمانی گویند که فرد از کارهای روزمره و وظایفش فارغ شده و وقت بی مشغله ای برای او بوجود آمده که برنامه ریزان فرهنگی بدنبال پر کردن این وقت هستند تا نه تنها استراحتی برای شخص فراهم آمده باشد بلکه با سرگرمی بتوان یک سرخوشی زود گذری برای او فراهم کرد.
در ادبیات دینی به این سرخوشی زود گذر لهو و لعب گفته می شود. راغب در مفردات لَعْب را بمعنى بازى می داند که از ريشه لُعَاب بمعنی بزاق و آب دهان گرفته شده است، فعل آن- لَعَبَ يَلْعَبُ لَعْباً- است يعنى بزاق دهانش جارى شد، امّا- لَعِبَ فلان- با كسره حرف (ع) در موقعى است كه كسى كارى را بدون قصد و هدف و مقصد صحيحى انجام دهد.(المفردات في غريب القرآن، ص 741)
همین معنی مراد آیات قرآن نیز می باشد. « وَ ما هذِهِ الْحَياةُ الدُّنْيا إِلاَّ لَهْوٌ وَ لَعِبٌ وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوانُ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ» (العنكبوت/ 94) يعنى (زندگى دنيا اگر بدون هدفى متعالى برگزار شود صرفا بازيچه و كار بيهوده اى بيش نيست) و آيه «وَ ذَرِ الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ لَعِباً وَ لَهْواً وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا...» (انعام/ 70) واژه هاى- لعب- لهو- لغو- كه غالبا آنها را بيهوده معنى مي كنند از مترادفاتى است كه هر كدام معانى لطيف و دقيقى مخصوص بخود دارد در آيه فوق- لعبا و لهوا- با هم بكار رفته تمام آيه اشاره به كيفر و فرجام كار كفر- پيشگان است مي گويد: (اى پيامبر كسانى كه دين و روش زندگانى خود را بازيچه و هوسرانى مي دانند دنيا فريبشان داده و مغرورشان نموده است به آنها يادآورى كن كه هر كس عاقبت به عمل خويش گرفتار مي شود و هيچكس را بغير از خداوند نه یاوری است و نه شفاعت کننده ای!...)
عملی که برای آخرت یا حداقل دنیای ما فایده ای نداشته باشد و صرفا خوشی زودگذری بر آن مترتب باشد همین بازی و سرگرمی مذموم شده قرآن است. از طرفی هم دنیا با بازی و سرگرمی در آمیخته پس برای دوری از این بازی و سرگرمی مذموم چه باید کرد؟ وقتی بازی نه فقط از سر خوشی بلکه از سر یادگیری و توجه یافتن به چیزی دیگر انجام گیرد به عبارت دیگر وقتی بازی برای عبرت گیری و آموزش انجام می شود دیگر نمی تواند مذموم باشد.
اگر برای دنیا سرآمد و فرجامی است و انسان در زندگی باید با تلاش و کوشش به کسب کمالات و فضایل نایل شود پس چگونه می توان در دنیا به سرگرمی بدون نتیجه مشغول شد؟
در نگاه دینی اوقات فراغت در زندگی انسان معنایی ندارد همان طور که خداوند می فرماید: «فَإِذا فَرَغْتَ فَانْصَبْ*وَ إِلى رَبِّكَ فَارْغَبْ»(انشراح/7و8) علامه طباطبایی در المیزان ذیل این آیات می نویسد: اين آيه خطاب به رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) است، و مطلبش به خاطر اينكه حرف" فاء" در آغازش آمده نتيجه گيرى از بيان آيات قبل است، كه سخن از تحميل رسالت و دعوت بر آن جناب داشت، و منت هاى خدا را بر او كه شرح صدرش داده، سختی را از او برداشت، و نامش را بلند آوازه كرد، بر مى شمرد و در آخر، همه اينها را از باب يسر بعد از عسر دانست.
و بنابراين، معنايش اين مى شود: حال كه معلوم شد هر عسرى كه تصور شود بعدش يسر مى آيد، و زمام عسر و يسر تنها به دست خدا است و لا غير، پس هر گاه از انجام آنچه بر تو واجب شده فارغ شدى نفس خود را در راه خدا يعنى عبادت و دعا خسته كن، و در آن رغبت نشان بده، تا خدا بر تو منت نهاده راحتى كه دنبال اين تعب است و يسرى كه دنبال اين عسر است، به تو روزى فرمايد.( ترجمه الميزان، ج 20 ص535)
در نتیجه با عبادت می توان خستگی و مشقت های کار روزانه را فراموش کرد و در یک بینش توحیدی که بیان کننده « إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعونَ»(بقره/156) در زندگی انسان است، همه اعمال و کردار انسان در طول زندگی اش عبادت و تلاشی برای کسب رضایت الهی می باشد و همه مشقتهای زندگی نه تنها قابل تحمل که رضایت بخش خواهد بود. اگر تفریح بمعنای از دست دادن وقت و گذران عمر توام با بی هدفی باشد جایی در زندگی انسان توحیدگرا ندارد. انسان توحیدگرا با تمام لوازم زندگی به تفریح بمعنای شادی بخشی روبرو می شود زیرا هدف او و تلاش در دستیابی آن هدف رنگ الهی به تمام زندگی اش می دهد. « صِبْغَةَ اللّهِ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللّهِ صِبْغَةً وَنَحْنُ لَهُ عَابِدونَ»(بقره/138) (رنگ خدايى بپذيريد (رنگ ايمان و توحيد و اسلام؛) و چه رنگى از رنگ خدايى بهتر است؟! و ما تنها او را عبادت مى کنيم.)

تفریح در زندگی مومن جای دارد، همانطور که در روایاتی روز یک مومن به چهار قسمت تقسیم شده :

1 ـ اختصاص قسمتی از روز برای کار و تأمین معاش، کما اینکه در روایت است «ساعة لامر المعاش»
2 ـ اختصاص قسمتی از روز برای عبادت کما اینکه می خوانیم «ساعة لمناجات الله»
3 ـ اختصاص قسمتی از روز برای معاشرت کما اینکه می خوانیم «و ساعة لمعاشرة الاخوان»
4 ـ اختصاص قسمتی از روز برای استراحت و تفریح و پرداختن به لذات حلال «و ساعة تخلون فیها للذاتکم فی غیر محرم» (بحار الانوار، ج 78، ص .346)
بنابراین باید به تفریحاتی که در زندگی امروز بشریت وجود دارد اعم از فیلم، سینما، تئاتر، پارک، بازی های رایانه ای، اسباب بازی ها، ورزش، مسافرت، گعده های شبانه و ... که در سنین مختلفی هر کدام از ما با این تفریحات وقت خود را می گذرانیم نگاه دوباره داشته باشیم. به طور مثال اگر فیلم های سینمایی بدون هیچ آگاهی و فقط برای تهییج برخی از هیجاناتی همچون ترس و وحشت و ... باشد آیا می توان ادعا کرد که وقت تلف نشده و در جهت زندگی توحیدی قدم برداشته ایم؟...

منابع:
1) مجلسی، محمد باقر. بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار. 1111قمری. تهران، اسلامیه.
2) صفائی حائری، علی. روش برداشت از قرآن. قم، لیله القدر.
3) صبحی صالح، نهج البلاغه.
4) راغب اصفهانى، حسين بن محمد(قرن ششم). المفردات في غريب القرآن.‏ بیروت، دارالعلم، 1412ق، چاپ اول.
سید عبدالرسول علم الهدی
منبع: سایت معروف یاران
 

آرشیو های مرتبط : سرگرمی زندگی , تفریح خانواده ,
  
نوشته شده توسط عبدالرضا  حسینی در تاریخ 92/12/24 ساعت 23:26

ـ اختصاص قسمتی از روز برای استراحت و تفریح و پرداختن به لذات حلال لازم است

  

12345
 
1 نفر به اين مطلب راي داده اند
میزان متوسط :4.0 از 5

اين مطلب تا چه ميزان مورد قبول شما واقع شد ؟
 نام و نام خانوادگی : 
آدرس Email :             
کد درون تصویر را وارد نمایید                       
 
 12345 
ضعيفعــالی
ضمن تشکر از توجه شما به این مطلب , نظرات سازنده شما در هر مطلب را صمیمانه ارج نهاده و آنرا به عنوان مرجعی قابل اعتماد جهت پیشرفت و ترقی اطلاع رسانی در فضای گفتمانی مناسب , می دانیم و اميد داريم بتوانيم از حسن نظر شما در راستاي افزايش سطح ارائه محتوا و خدمت رساني بهره گيريم.
نظر شما پس از بررسی توسط بخش محتوا, قابل روئیت برای عموم خواهدبود .
(توجه: تایید نظرات به معنی قبول و یا تایید محتوای آن  از سوی تبیان زنجان نمی باشد )

 
 

7261
© 2004-2009 Tebyan. The content is copyrighted to Tebyan Cultural and Information center and may not be reproduced on other websites.