مسابقه دین و اندیشه خانه قرآن باشگاه کاربران جامعه ورزشی خانواده خوشبخت دنیای کودکان آشپزی و تغذیه موبایل دانش و تکنولوژی مجله سلامت سیاست گردشگری
دنیای عکس و عکاسی اقتصاد زنان ادبیات هــنر سینما و تلویزیون بزرگان و مشاهیر مهدویت سرگرمی دانلود نرم افزار مرکز کتاب پایگاه ها جستجو روابط عمومی مقالات
   
صفحه اصلی وب سایت فید مطالب وب سایت عضویت رایگان در وب سایت جستجو در وب سایت سوالات رایج نقشه وب سایت درباره ما تماس با ما  
حتما ببنید
از مختار نامه بیشتر بدانیم
فعالترین مردان سینمای ایران
عشق وعلاقه شرط اول گویندگی است
فیلم هيچ
سیاره 51
دقت کردید ؟؟
/ItMatchOnline.html
/archive/Religion_Thoughts/the_infallibles_family/god_messengers/Muhammad_prophet/0/10/default.html
/News-Article/Help/help_for_using_tebyan/2010/12/27/16865.html
/photo-gallery/archive/17/135/276/0/30/default.html
/News-Article/News_agency/public_relation_tebyan/2012/1/11/48585.html
/Voting/public_opinion/default.html
/Directory/Free-Web-Submission.html
/archive/photography/0/10/default.html
جدیدترین مطالب این بخش

بهترین فیلم های اقتباسی ایرانی از داستان های ادبی
فیلم هایی در تاریخ سینمای ایران هستند که اقتباس از داستان های بزرگ ادبی محسوب می شوند. در مطلب پیش ...

اقتباس، کپی نعل به نعل نیست
اصغر پورهاجریان، تهیه‌کننده این تله‌فیلم گفت: این تله‌فیلم یک کار کودک و نوجوان است که مضمون دفاع م...

ارسال مطالب به دوستان
send to freinds ارسال مطلب برای استفاده سایر دوستان

عنوان مطلب : برخورد نزدیک از نوع سوم
 
 برای ارسال این مطلب به دوستتان لطفا منو های زبر را بدقت تکمیل و دکمه ارسال را کلیک نمایید

 
 
 
 
  
دریافت رایگان (کلیک کنید)
ارسال دعوتنامه (کلیک کنید)
بازدید ها :   1264   بازدید   
تاریخ درج مطلب  12/11/1394
تغییر اندازه متن:  افزایش اندازه فونت متن    کاهش اندازه فونت متن
  چاپ این مطلب  

برخورد نزدیک از نوع سوم

برخورد نزدیک از نوع سوم واحد سینما و تلویزیون تبیان زنجان-

 

نقدی بر فیلم در مدت معلوم ساخته وحید امیرخانی

سینمای اجتماعی با مایه های طنز که مابه ازای آن در جامعه نیز بوفور یافت می شود، می تواند با تماشاگر ارتباط برقرار کند اگر به قواعد ژانر پایبند بوده و فیلمنامه داستانک های مرتبط به هم را در دل خود جای داده باشد.

چنین فیلمی حتی اگر شخصیت محور هم باشد، می تواند حرفی برای گفتن داشته باشد. در مدت معلوم فیلمی اینچنین است، اما در مواقعی به یک کمدی سطحی نزول می کند.

داستان در مدت معلوم در باره جوانی به نام میثم است که اگرچه به ظاهر یک معلم ریاضی است، اما تمام همت خود را مصروف نگارش کتابی در باره مسائل غریزی و جنسی جوانان کرده که البته مجوز انتشار نیز نگرفته است.

از این به بعد میثم هرجا می رود دغدغه اش پرداختن به این مساله است و بسیار واضح و صریح در مواجهه با جوانان این موارد را با آنان در میان می گذارد.

گاهی حرف های او جنبه هجو دارد و در مواقعی آنچه می گوید هجو سیاست مدیران فرهنگی است. با این همه او معتقد است جوانان مهم ترین مشکل شان همین رفع و رجوع غرایز طبیعی است... .

به دنبال راه چاره

شاید ابتدا به ساکن نام فیلم گمراه کننده به نظر برسد. در واقع در مدت معلوم بسیار واضح می تواند به ازدواج موقت و صیغه اشاره داشته باشد، اما فیلم امیرخانی هیچ ربطی به این موضوع ندارد.

در مدت معلوم اگرچه مشکل قشر وسیعی از جامعه یعنی جوانان را مطرح می کند، اما از سوی دیگر به دنبال راه چاره هم هست، اما این روش ها همگی یا سلبی هستند یا مضحک و گاهی این روند برخی نکات مستتر در روایت فیلم را که انگاره های روشنفکری دارد بشدت تضعیف می کند.

در مدت معلوم یک کمدی اجتماعی شدیدا شخصیت محور است. فیلم بر پایه رفتارها و تظاهرات میثم می چرخد. او یک جوان بسیار باهوش و از طرفی شدیدا خجالتی است.

به این رفتار او یک انگاره متناقض نیز اضافه کنید. همین میثم می تواند در شرایطی به یک جوان بی باک و رک تبدیل شود.

این تضاد ها در شخصیت میثم به عنوان قهرمان فیلم البته سرخوشی هایی را در روایت فیلم ایجاد می کند که باعث پیگیری داستان از سوی تماشاگر می شود، اما تقابل تضاد ها در سینما به نفع هیچ کس نیست.

نه کارگردان و نه تماشاگر در یک کمدی اجتماعی نمی توانند فقط با خلق تضادها روایت را به پایان برسانند.

قواعد ژانر می گوید داستانک اینچنینی باید تعادل و بالانس در ارائه شخصیت های مکمل را ارائه دهد که در مدت معلوم از این کاراکترها خبری نیست و از این داستانک ها اثری نمی بینیم.

در واقع همه چیز بر دوش میثم است و او چه کاره است؟ سمبل نارضایتی جوانان از رفع نشدن نیازهای طبیعی شان. میثم در کل به همه چیز اعتراض دارد و بدش نمی آید یقه خلق الله را بگیرد.

او یک همخانه دارد که اصلا به گروه خونی او نمی خورد. هرچه میثم گاهی پرشر و شور است، سعید افتاده، خموده و بیکار است.

او دولت را در قالب دانشگاه و کارمندان ادارات به نوعی بی استفاده و بی سواد می داند. همسایه اش را یک سنتگرای از کار افتاده معرفی می کند و حتی با پدرش نیز سر ناسازگاری دارد.

کار به جایی می رسد که حتی برای ارائه روشی جهت همین رفع مشکل جنسی جوانان او موارد سلبی را مطرح می کند؛ مثل همان قضیه سرکه و کافور و... .

با این همه فضا در فیلم درمدت معلوم، سرخوشانه است. حتی گاهی جهتگیری های سیاسی نیز بامزه از آب درآمده است.

به زعم میثم دولت کاری به این مشکل مهم جوانان ندارد و نیاز طبیعی و جنسی جوانان اصلا برای ایشان مهم نیست.

طعنه او به طرح مسائل سیاسی مانند پیگیری امور هسته ای یا طرح مسائل اجتماعی مانند فوتبال از همین نوع است. یعنی دولت تعریفی برای جوانان در این مورد بخصوص ندارد و در عوض پیرنگی تعریف شده و ناکارآمد برای حواس پرتی آنها ارائه می کند.

لحن و کلام

با این همه لحن و کلام در فیلم کمی تا قسمتی آشفته است. سکانس سخنرانی میثم در دانشگاه را به یاد بیاورید. لحن او ابتدا امیدوار کننده و نقادانه است.

او به همه می تازد و همه اعم از روشنفکران، دانشگاهیان، روحانیون، رسانه ملی و... را در جایگاه متهم قرار می دهد که چرا برای معضل به این بزرگی راهکاری برای جوانان ندارند.

او معتقد است دولت هیچ کاری برای این قشر و برنامه ای برای رفع نیازهای طبیعی و جنسی اش انجام نمی دهد و برنامه ای برای آنها ندارد، اما در ادامه استنادهای همین میثم جسور به یافته هایی است که در قالب یک کتابچه نگاشته که از سوی مسئولان امر ناپخته و غیرعلمی تشخیص داده شده است.

در فیلم با کاراکتری طرف هستیم که نام بسیار بامسمایی دارد. نام او بدعتی و مسئول یک اداره دولتی است که به ممیزی او به کتاب میثم مجوز انتشار داده نشده است. بدعتی در جواب میثم خلاقانه! می گوید برود و سرکه و کافور سر بکشد و بخورد...

این همان درگیری سنت و مدرنیته است. سرکه، نماد سنت و کتابچه میثم نماد مدرنیته، اما هر دوی اینها آنچنان که باید و شاید رونمایی نشده و فقط محض خنده و هجو به کار برده شده است.

بامزه اینجاست که تماشاگر اتفاقا و دست برقضا میثم و کاراکتر و حرف هایش را می پذیرد و به او امتیاز می دهد. جالب این که میثم دیالوگ ها و حرف هایی دارد که اختراع! خود اوست.

او تئوری های خاص خود را هم دارد. از منظر او روابط دختر و پسری فقط سه راه دارد و والسلام. دوتای این روش ها مشروع است و حلال و آن یکی راهی است حرام.

او مدام در این رابطه عبارت برخورد نزدیک از نوع سوم را مطرح می کند که اتفاقا بامسماست و تماشاگر نیز سرخوشانه آن را می پذیرد، اما طرح چنین راه حلی قطعا فقط جنبه طنز و هجو دارد.

اینجاست که در مدت معلوم به سمت یک کمدی نازل حرکت می کند و تمام انگاره های روشنفکرانه اش نقش برآب می شود، چراکه گفتارهای روشنفکرانه او نظیر در جامعه سگ چرخ زدن و احوال مردم خود را بو کشیدن ربطی به چنین هجوهایی ندارد.

از سویی دیگر، اما باید پذیرفت این فیلم مدام ناکارآمدی روش های ایجابی و سلبی در مواجهه با نیازهای جنسی جوانان در قبل از ازدواج را رونمایی و جلوه گری می کند.

این از امتیازات فیلم درمدت معلوم است. یعنی آنچه می گوید مابه ازای اجتماعی دارد، قابل درک است و تماشاگر به نوعی با آن در ارتباط بوده و برایش بیگانه نیست. به هرحال خرده فرهنگ ها مقابل هر سیلی می ایستند، بویژه اگر این مهم یک تابوی اجتماعی باشد.

لحن دیالوگ ها در فیلم تند و نقادانه و با چاشنی طنز است. با همین لحن میثم می خواهد بگوید که من بر اساس آنچه دیده ام در کتابم شرح ماوقع نوشتم و از سویی دیگر مسئولان می گویند تو تخصصی در این زمینه نداری و باید کتابت را در کوزه بگذاری!

جالب این که تقابل بین قهرمان فیلم و مخالفان نظریه های او یک حقیقت عریان در جامعه کنونی است.

در دیالوگ رسمی مسئولان عمدتا مشاهده می کنیم که روش های آنها برای حل این موضوع سلبی و ایجابی است؛ مثل همان آقای بدعتی که می گفت جوان برو سرکه بخور، اما برخی از همین مسئولان فرهنگی در گفتمان غیررسمی خود این مشکل جوانان را حقیقتی بس دردناک می دانند اما چاره ای برای حل مشکل ندارند.

مرشد میثم به او توصیه می کند که پاسوز جامعه نشو و از آنها جلو بزن! اما چگونه چنین چیزی ممکن است؟ هر آنچه میثم دیده و در کتابچه اش نگاشته مابه ازای اجتماعی دارد، اما راه حلی جز سرکه خوردن برای آنها یافت نشده است.

همین طنز تلخ فیلم باعث شده که کمی تا قسمتی لحن سرخوشانه فیلم جلوه گر مشکلات اجتماعی و هضم آنها از سوی تماشاگر شود و وی خود را سهیم در حرف فیلم بداند.

از سویی دیگر، قواعد ژانر در کمدی اجتماعی می گوید عریان گویی با محافظه کاری جور درنمی آید. میثم در فیلم سمبل و نماد جوانان نشان داده نمی شود و این اشتباه است.

حرف های او گاهی بدجوری محافظه کارانه است، اگرچه در کل فیلم امیرخانی گاهی خط قرمزها را نیز رد کرده است.

با این همه در مدت معلوم به عنوان یک کمدی اجتماعی بالاتر از متوسط حداقل نیاز اجتماعی یک قشر وسیع از جامعه را جلوه گر شده است .

مهدی تهرانی

ضمیمه قاب کوچک


گرد آوری: گروه سینما و تلویزیون سایت تبیان زنجان
http://www.tebyan-zn.ir/tv_cinema.html

توجه : این مقاله توسط سیستم نرم افزاری واحد های وب سایت گردآوری شده است و تبیان زنجان ادعای مالکیت این محتوا را نداشته و صرفاً جهت ارتقای سواد عمومی منتشر گردیده است .تبیان زنجان یک وب سایت عمومی اطلاع رسانی میباشد. در صورتی که تولید کننده اصلی این محتوا میباشید و مایل نیستید در وب سایت تبیان زنجان این مطلب در دسترس عموم قرار گیرد لطفا از لینک ' ارسال گزارش ' زیر نسبت به ارسال درخواست خود اقدام فرمایید .
ارسال گزارش
آرشیو های مرتبط : در مدت معلوم , فیلم ایرانی ,
  

12345
 
0 نفر به اين مطلب راي داده اند
میزان متوسط :0.0 از 5

اين مطلب تا چه ميزان مورد قبول شما واقع شد ؟
 نام و نام خانوادگی : 
آدرس Email :             
کد درون تصویر را وارد نمایید                       
 
 12345 
ضعيفعــالی
ضمن تشکر از توجه شما به این مطلب , نظرات سازنده شما در هر مطلب را صمیمانه ارج نهاده و آنرا به عنوان مرجعی قابل اعتماد جهت پیشرفت و ترقی اطلاع رسانی در فضای گفتمانی مناسب , می دانیم و اميد داريم بتوانيم از حسن نظر شما در راستاي افزايش سطح ارائه محتوا و خدمت رساني بهره گيريم.
نظر شما پس از بررسی توسط بخش محتوا, قابل روئیت برای عموم خواهدبود .
(توجه: تایید نظرات به معنی قبول و یا تایید محتوای آن  از سوی تبیان زنجان نمی باشد )

 
 

183259
© 2004-2009 Tebyan. The content is copyrighted to Tebyan Cultural and Information center and may not be reproduced on other websites.