اهل بیت امام حسین علیه السلام بهترین مبلغان عاشورا بودند آنان در کربلا حضور داشتند تا پیام عاشورا را به گوش جهانیان برسانند.اگر آن حضرت، غیر از اهل بیت، افرادی دیگر را به عنوان مبلغ قرار می دادند، یقینا آنان نیز مثل دیگر یاران آن حضرت به شهادت می رسیدند؛ زیرا موقعیت به گونه ای بود که به چنین افرادی پس از شهادت امام حسین علیه السلام و یارانش و اسارات اهل بیت، اجازه و امکان تبلیغ نمی دادند. همچنین هیچ مبلغی قادر نبود همانند اهل بیت به خصوص امام سجاد علیه السلام و زینب کبری علیهاالسلام با کلام آتشین و خطبه های گویا، مردم را تحت تأثیر قرار دهد.
تبلیغات اهل بیت در کوفه
«و بذل مهجته فيك ليستنقذ عبادك من الجهاله و حيره الضلاله»؛ يعني پروردگارا! ما معتقديم كه حسينبنعليبنابيطالب(ع) با سخنرانيها و ارشادها وظيفه خود را انجام داد، با نصيحتها و موعظتها وظيفه خود را انجام داد. آنجا كه برهان اثر نكرد، آنجا كه نصيحت سودمند نشد، آنگاه پاره تن و جگر خود را در راه رضاي تو داد، براي دو چيز: مردم را «عالم» كند، مردم را «مهذب» كند.
سی و سه حدیث از احادیث این دفتر، مربوط به اخلاقیات و مهلکات ومنجیات، و هفت حدیث آخر، در باب اعتقادات و معارف است. روش معظم له در توضیح احادیث، چنین است که ابتدا حدیث را نقل می کنند; سپس آن را به فارسی ترجمه می کنند و آن گاه، کلمات اصلی حدیث و گاه ،غالب تعبیرات و کلمات آن را شرح و معنا می کنند ودر معنای حدیث، متعرض نکته ای که در شرح حدیث سودمند است، می شوند و پس از فراغ از شرح تعبیرات و اصطلاحات و تمهیدات لازم، به شرح متن می پردازند وطی چند (فصل)، شرح حدیث را به پایان می برند
یکی از مباحث مهم تاریخ عاشورا که در این فصل درباره آن بحث و بررسی صورت گرفته، حضور اهل بیت(علیهم السلام)در کربلا در اولین اربعین شهادت امام حسین(علیه السلام) بر سر مزار آن حضرت و دیگر شهدای کربلاست. در میان شیعه، مشهور است که اربعین روزی است که جابر بن عبدالله انصاری، صحابی بزرگ رسول خدا(صلی الله علیه وآله) به زیارت قبر امام حسین(علیه السلام)نائل شد
یکی از کارهای مهم امام سجاد علیه السلام در آن شرایط خفقان و در آن روزگارخاموشی، نشر معارف و حقایق ناب اسلامی و عقاید شیعی به زبان دعا بود. دعا یعنیخواندن؛ دعا یعنی درخواست از خدا؛ دعا ایجاد ارتباط بین مخلوق و خالق است؛ آنجا کهآدمی احساس تنهایی می کند و کسی را ندارد و نیاز به تکیه گاهی دارد که در مشکلات ومصائب به طمأنینه و آرامش دست یابد، دعا ابزاری برای نیل به این هدف است.
درس هاي عاشورا همواره بحثي زنده، حيات بخش و حركت آفرين است. هر چند اين رويداد در مكان و زمان محدودي به وقوع پيوست اما درس هاي آن ويژه زمان و مكان خاصي نيست. عدالت خواهي و ستم ستيزي، عزت، پاسداري از اسلام و ارزشهاي اسلامي، شهادت در راه خدا، جمع ميان سياست و معنويت، امر به معروف و نهي از منكر از جمله درس هاي مهم در عرصه رفتارسياسي رويداد عاشورا است.
«ان الاسـلامَ بدئُـهُ محـمـدىُ و بـقـائُـهُ حسـيـنـىُ» حسين(ع) حركتش هدفمند بود؛ و هدفش را مي فرمايد «اريد ان آمر بالمعروف و انهي عن المنكر». اما ريشه اين هدفگيريش چه بود؟ اين را از گفتار و كردار حسين(ع) به دست مي آوريم كه حسين(ع) مي خواست كوشش كند براي حفاظت دين جدش.
در مباحث اخلاقي يك بحثي مطرح مي كنند به نام «غيرت»؛ در مباحث معرفتي در منازل سلوك الي الله تعالي، در آنجا هم باز همين را مطرح مي كنند: «منزل غيرت». حسين (ع) هر دو را، به موازات هم طي مي كرد و مي رفت.
عزاداري امام حسين (عليه السلام) مقوله اي الهي - انساني است و سرشتي دوگانه دارد كه آميخته از سنت الهي و سنت بشري است. از اين رو، بايد مباني آن را در اين دو امر يافت. پس ناگزير از عرضه عزاداري به منابع استنباط اسلامي هستيم كه در اين مقال بدان دست مي يازيم.
خون حسین ریخته شد و نهضت مقدّس او انجام گردید تا آن عباد گمراه، آن اجتماع سرگردان، آن ملت نادان و بى خبر از آن وضع دردناک، خلاصى یابد. تا امت بصیرت پیدا کند و دانا شود. از گمراهى و ضلالت نجات یابد تا بداند چه مى کند وبه کجا مى رود. به چه کسى بار مى دهد و نیروى انسانى خود را در اختیار چه قدرتى مى گذارد