مسابقه دین و اندیشه خانه قرآن باشگاه کاربران جامعه ورزشی خانواده خوشبخت دنیای کودکان آشپزی و تغذیه موبایل دانش و تکنولوژی مجله سلامت سیاست گردشگری
دنیای عکس و عکاسی اقتصاد زنان ادبیات هــنر سینما و تلویزیون بزرگان و مشاهیر مهدویت سرگرمی دانلود نرم افزار مرکز کتاب پایگاه ها جستجو روابط عمومی مقالات
     
صفحه اصلی وب سایت فید مطالب وب سایت عضویت رایگان در وب سایت جستجو در وب سایت سوالات رایج نقشه وب سایت درباره ما تماس با ما  

حتما ببینید
عکس و عکاسی مقالات
لینکستان تبیان زنجان معرف وب سایت شما
احادیث حضرت محمد
امر به معروف و نهی از منکر
لینکستان وب سایت های مفید
بیانات حضرت آیت الله خامنه ای مدظله
طبقه بندی موضوعی مطالب
فعال ترین اعضا این ماه
فعالان ارسال دعوتنامه این ماه
ارسال دعوتنامه


آیا مایلید دوستان خود را نیز دعوت به مشاهده محتوای بروز این وب سایت کنید ؟
آیا میدانید با ارسال هر دعوت نامه 5 امتیاز( به همراه 15 امتیاز رزرو) به مجموع امتیازات شما افزوده میشود ؟



 

دریافت رایگان مطالب
آیا میدانید میتوانید مقالات وب سایت را با استفاده از قدرت گوگل و بصورت روزانه در ایمیل خود دریافت و مطالعه کنید ؟؟
بیش از صد ها عنوان مطلب خواندنی را روزانه به همین راحتی و هر زمان که مایلید مطالعه کنید !
عضویت رایگان دریافت مقالات در ایمیل

برای مشاهده توضیحات بیشتر اشاره گر ماوس خود را روی هر عنوان نگه دارید . بخش مطالب روزانه اعضاء سرویس دیگری از خدمات وب سایت به اعضا میباشد که شما را قادر می سازد  مطالب و علاقه مندی های خود را در وب سایت درج نمایید .

این امکان زمینه حضور جدی شما را در دنیای مجازی اینترنت فراهم آورده و ضمن انتشار محتوای شما بنام خودتان ,  با کمک سرویس معرفی به موتور های جستجو , آنرا در  صدر جستجو ها و معرض دید هزاران کاربر روزانه  اینترنت و وب سایت قرار  دهد و کمک می کند  براحتی در جمع کاربران فعال خانواده ما قرار بگیرید .

توجه : نوشته  و مطالب این بخش دارای هویت شخصی از سوی کاربران ( ساختار وب لاگ) بوده و مسئولیت آن به عهده کاربر می باشد .
قوانین ارسال مطلب را ببینید تبیان زنجان با تایید نمایش مطالب ارسالی کاربران آنرا تایید محتوایی و قابل استناد نمی کند . مديران محتوا تنها حق اصلاح يا حذف مطالب نامربوط ( دارای مشکل فنی نمایش و ناقض قوانین ارسال مطلب هر بخش ) را دارند.

 
نوشته شده توسط fardsaeid با 144683 نوشته تا این لحظه
تعداد بازدید تا این لحظه : 109
     درج شده در 697 روز و 11 ساعت و 49 دقیقه قبل
    

آخرین رابطه عاطفی شما چقدر طول کشید؟

تبیان زنجان www.tebyan-zn.ir
  مجله اینترنتی برترین ها ( www.bartarinha.ir ) ب

آخرین رابطه عاطفی شما چقدر طول کشید؟ یک شب؟ دو هفته؟ یک ماه؟ سه ماه؟ یا بعد از چند سال رابطه، زمانی که دیگر به اقدامی جدی در رابطه مثلا به ازدواج فکر می کردید، همه چیز از هم پاشیده است؟

این روزها کمتر کسی هست که روحش از زخم شکست عشقی آزرده نشده یا در روابط عاطفی اش دچار بی اعتمادی نباشد.

 

آخرین رابطه عاطفی شما چقدر طول کشید؟ یک شب؟ دو هفته؟ یک ماه؟ سه ماه؟ یا بعد از چند سال رابطه، زمانی که دیگر به اقدامی جدی در رابطه مثلا به ازدواج فکر می کردید، همه چیز از هم پاشیده است؟ چرا هر زمان قرار است رابطه به یک مرحله جدی تر وارد شود، بعضی افراد پا پس می کشند و فرار را بر قرار ترجیح می دهند؟ برای بعضی افراد «تعهد درازمدت» آنقدر ترسناک است که باعث می شود با وجود عشق و علاقه به کسی، بهانه بیاورند و رابطه را ترک کنند. یا از ترس گیر افتاده در رابطه درازمدت از همان ابتدا افرادی را برای رابطه انتخاب کنند که می دانند جفت شان نیست و رابطه دیر یا زود از هم می پاشد یا به روابط سطحی و گذرا تن بدهند و توجیه شان این باشد که این شکل از رابطه برای آنها جذاب تر است.

 

اخیرا شکل جدیدی از ترس از تعهد درازمدت رایج شده به این ترتیب که افراد با تصور طلاق در ذهن شان، ازدواج می کنند؛ در آغاز راه با خود می گویند «چه اشکالی دارد؟! اگر نشد طلاق می گیریم!» قبلا تصور می شد «ترس از تعهد درازمدت» مخصوص مردها است اما امروزه به راحتی می بینیم که بعضی زن ها نیز به دلیل چنین ترسی از این رابطه به آن رابطه می پرند یا اصلا وارد رابطه نمی شوند اما مشکل این افراد چیست؟

 

مشکل چیست؟

 

رابطه عاطفی مثل هر چیز زنده دیگر رشد می کند و از مرحله ای به مرحله دیگر تکامل پیدا می کند؛ از آشنایی ساده به دوستی و سپس به ازدواج رشد و تکامل بعد ازدواج، در تمام طول سال های زندگی مشترک ادامه دارد. این فرآیند تکاملی برای بعضی افراد به طور طبیعی پیش می رود اما بعضی افراد هم هستند که مانع از این فرایند شده، در نقطه ای از رابطه درجا می زنند و جلوتر نمی روند.

 

دلایل متعددی برای ترس از تعهد درازمدت وجود دارد؛ از مهمترین دلایل اجتماعی این ترس می توان به کمرنگ شدن ارزش هایی چون «سازگاری»، «از خودگذشتگی» و «مسئولیت پذیری» و ترویج ضد ارزش هایی چون «منفعت طلبی»، «راحتی طلبی» و «چشم و هم چشمی» اشاره کرد؛ طوری که به نظر می رسد رابطه عاطفی در جامعه ما به یک کالای مصرفی تبدیل شده؛ کالایی که تاریخ مصرف دارد و عطش برای تجربه کالایی جذاب تر و جدیدتر در آینده ای نزدیک، تعهد درازمدت را بی معنا کرده است.

 

از دلایل فردی و فرهنگی هم نباید غافل شد: «ازدواج» و «تعهد» در فرهنگ ما بار روانی سنگینی دارد و به سرعت با کلماتی چون «محدودیت»، «مسئولیت طاقت فرسا»، «تنهایی»، «مشکلات» و مفاهیم مشابه تداعی می شود و موجب ترسی ناخودآگاه و عمیق از تکرار زندگی نسل های گذشته می شود. به علاوه، افرادی که در دوران کودکی روابط عاطفی ناپایدار و آشفته را تجربه کرده اند یا شاهد رابطه از هم گسسته پدر و مادرشان بوده اند، بیشتر مستعد ترس از تعهد درازمدت هستند.

 

همچنین تجربه شکست عاطفی قبلی می تواند فرد را در برابر این ترس آسیب پذیر کرده، رابطه عاطفی جدید را عقیم کند. عده ای هم از «تغییر» سبک زندگی شان می ترسند یا تصور می کنند با تن دادن به تعهد درازمدت، «اختیار و کنترل زندگی شان را از دست می دهند».

 

این دلایل و بسیاری دلایل دیگر، بعضی افراد را مستعد تجربه ترس از تعهد دراز مدت و ناکامی های عمیق عاطفی می کند؛ آنچنان که در آستانه ۴۰ سالگی ناگهان متوجه می شوند وقتی همکاران، دوستان، اعضای خانواده، هر یک در تعطیلات ایام عید سرشان گرم زندگی خودشان است، چقدر تنها هستند یا در سن ۶۰ و ۷۰ سالگی با خود فکر می کنند چرا هنوز کسی را پیدا نکرده اند که بتوانند به تعهد درازمدت تن بدهند. در این لحظات حساس، شاید از خود بپرسند آیا واقعا امیدی به آینده هست؟

 

راه حل چیست

 

قدم اول برای تغییر، این است که از خودتان بپرسید تعهد برای تان چه معنایی دارد و درباره معنای این کلمه در ذهن تان تجدید نظر کنید. رابطه عاطفی سالم مستلزم از دست دادن اختیار یا افتادن در دام محدودیت نیست. تحقیقات بین المللی بسیاری نشان می دهند که رابطه عاطفی عمیق و درازمدت، فواید جسمی و روانی زیادی دارد؛ از جمله احساس شادی در دوران میانسالی مستقیما از پیوندهای عاطفی مستحکم ناشی می شود.

 

خوب است به خود یادآوری کنید که «رابطه» یا «همسر» کامل و بی عیب و نقص وجود ندارد؛ رابطه یک فرش قرمز نیست که برای شما پهن شود، رابطه بیشتر شبیه یک نهال تازه است که برای رشد به مراقبت، توجه، رسیدگی و تلاش نیاز دارد. همچنین مراجعه به مشاور، مطالعه کتاب هایی درباره صمیمیت و تعهد عاطفی، یا دنبال کردن شماره های بعدی این یادداشت نیز می تواند برای تان مفید باشد.

مجله روشن - مینا اورنگ


باز منتشر شده توسط fardsaeid در وب سایت تبیان مرکز زنجان
پیگیری نوشته های کاربر مطالب این کاربر را پیگیری کنید (بزودی)


نوشته شده توسط fardsaeid با 144683 نوشته تا این لحظه
تعداد بازدید تا این لحظه : 128
     درج شده در 697 روز و 11 ساعت و 49 دقیقه قبل
    

ایرانی ها در فضای مجازی بی اخلاق ترینند

تبیان زنجان www.tebyan-zn.ir
  مجله اینترنتی برترین ها ( www.bartarinha.ir ) ب

نسلی که مونولوگ «این حق منه» را خلق کرد، از پیشینیان نسلی است که شعارهای کوچه، خیابان، زیرگذر و حتی دیوارنوشته های توالت های عمومی را به عادی ترین ارتباطات در زندگی هر روزه ما تبدیل کرده است.

نسلی که مونولوگ «این حق منه» را خلق کرد، از پیشینیان نسلی است که شعارهای کوچه، خیابان، زیرگذر و حتی دیوارنوشته های توالت های عمومی را به عادی ترین ارتباطات در زندگی هر روزه ما تبدیل کرده است. افتادن تشت رسوایی در جامعه نه نتیجه اتفاقاتی مثل رد و بدل شدن رکیک ترین مکالمات در زندگی روزمره و فضای مجازی، بلکه محصول خواست جامعه عصیان زده برای بروز هیجان منفی در عامه پسندترین میادین ممکن است. محرومیت های ناشی از جنگ، مردم مناطق جنگ زده را به دنبال چیزهای کشاند که ابتدا حق شان بود اما وقتی به آن نرسیدند، دچار توقع کاذب شدند. طلبکار شدن مردم ما از زمین و زمان، آم روی دیگر سکه خواستن و نرسیدن است؛ آنچه سال ها بعد از جنگ در مدرن ترین ایران ممکن هم به نحو زننده ای به چشم می خورد، محصول عادی خواستن و نرسیدن، پرخاشگری و طلب حق به ناحق ترین اشکال ممکن است.

 

سرخوردگی، طلبکاری یک جانبه در پی دارد و این دور و تسلسل در مبدا خودش دوباره به پرخاشگری می رسد. این مساله شاید مهم ترین دلیل بروز عجیب ترین بداخلاقی ها از سوی مردم عصیان زده سرزمینی باشد که حالا پیام های اخلاقی و فرهنگی منشور کوروش برایشان به شعارهایی خوش رنگ و لعاب در پیام های مجازی شان تبدیل شده است. با وجود این، بروز بی اخلاقی در یک برنامه تلویزیونی کودکانه و در ادامه آن برخوردهایی عجیب از سوی مردمانی که خودشان را در چنین ماجرایی محق می دانند، اتفاقی عجیب نیست. درست به اندازه رد و بدل شدن جوک های قومیتی که سال های سال باعث خنده مردم کشور ما شده است و حالا با پیشرفت تکنولوژی بداخلاقی ها هم به روز شده و به عرصه مجازی کشیده می شود.

 

رفتاری زشت و واکنش هایی زشت تر

 

هنوز از آتش شعله ور شده از شوخی سخیف فیتیله ای ها در برنامه ای که قرار بود مخاطبانش کودکان باشند، زمان زیادی نگذشته است؛ اتفاقی تلخ حاصل از یک سهل انگاری که به جز یک بار پخش از شبکه سراسری بارها و بارها در شبکه های مجازی هم دست به دست چرخید تا اینکه طیف گسترده ای از آذری های سراسر کشور را عصبانی کرد و در نهایت به ممنوع الکار شدن افرادی منجر شد که طی سال ها خاطرات زیادی برای بچه های دیروز و امروز ساخته اند، هر چند آیتم دردسرساز فیتیله ای ها فاقد ساده ترین فاکتورها برای خنداندن مردم و به خصوص بچه ها بود، اما اعتراض گسترده آذری زبان ها در مقابل یک برنامه ای که هیچ ادعایی برای جدی بودن نداشت هم عجیب بود.

 

چیزی که پیش از این در شکلی مشابه از سوی قوم اصیل بختیاری در مقابل پخش سریال «سزمین کهن» قد علم کرد. همان طور که آذری ها با شدیدترین اعتراضات معتقد بودند فیتیله ای ها به بدترین شکل ممکن به آذری ها توهین کرده اند، لرهای بختیاری هم در اعتراض به پخش سریال «سرزمین کهن» دست به تجمع زدند. آنها این سریال را «توهین آمیز» دانستند و معتقد بودند که «سرزمین کهن» تاریخ قوم بختیاری و نقش شخصیت هایی مانند سردار اسعد بختیاری را تحریف کرده است.

 

نتیجه اعتقاد ترک ها و لرها به توهین آمیز بودن برنامه های «فیتیله» و «سرزمین کهن»، گذشتن از خدمات مثبت فیتیله در طول سال های اخیر و توقف یکی از پرهزینه ترین سریال های تاریخی بود.

 

با این حال مخالفت های مردمی به پخش سریال ها و برنامه های تلویزیونی همیشه معطوف به اعتراضات قومی نبوده و نمایندگان مشاغل هم بارها با اعتراض به پخش برنامه های مختلف در جهت دفاع از شغل شان برآمده اند. تازه ترین اعتراض شغلی به سریال طنز «در حاشیه» بود که پزشکان با اعتراضی گسترده در مقابل شوخی کردن یک برنامه طنز با حرفه شان طاقت نیاوردند و حتی کار را به جمع و جور کردن بی سر و ته این مجموعه کشاندند.

 

با این حال اعتراض به «در حاشیه» مساله تازه ای نبود چرا که پیش از این هم نمایندگان مشاغل مختلف به فیلم ها و سریال هایی مثل «باغ مظفر»، «شوکران»، «مارمولک»، «اغما»، «ساختمان ۸۵»، «حلقه سبز»، «خانه ای روی آب»، «زمانه» و... اعتراض کرده بودند.

 

جوک هایی که تمیز نمی خندانند

 

اغلب ما آدم های نسل جدید به عنوان مشتریان پر و پا قرص اسمارت فون ها با عضویت در چندین و چند شبکه مجازی برای جا نماندن از قافله تکنولوژی، روزانه ده ها و شاید صدها پیام در شبکه های مجازی دریافت می کنیم که شاید ۸۰ درصد آنها فاقد نکته ای مفید و کاربردی برای بهتر شدن روند زندگی مان باشند. با این حال چیزی که در این پیام ها به وفور دیده می شود، جوک هایی است که اغلب با چنین مضامین آغاز می شوند: «یه رشتیه...، یه ترکه...، یه لره...، یه قزوینیه...، یه اصفهانیه...!»

 

خنده های مجازی اما به جوک ها و شوخی های قومیتی خلاصه نمی شود و حقیقت تلخ دیگری در این مورد وجود دارد و آن چیزی نیست جز جوک های جنسی یا به قولی شوخی های ۱۸+!

 

هرچند بررسی دلایل چرایی رونق چنین شوخی هایی در بین ما ایرانی ها نیازمند پژوهش های فرهنگی، اجتماعی و حتی روانشناسانه ای است اما شاید این سوال به وجود بیاید که آیا چنین مسائلی در کشورهای دیگر هم وجود دارد یا خیر؟

 

نکته ای که پس از آشنایی با فضای جوک های موجود به زبان انگلیسی بیش از هر چیز جلب توجه می کند، متفاوت بودن موضوع جوک هاست. در کل، دو تفاوت بزرگ بین جوک های آنها و لطیفه های ما وجود دارد: اول اینکه آنها تا این اندازه به جوک های نژادی و قومی بهایی نمی دهند. برای مثال کمتر می بینید یک آمریکایی بگوید: یه روز مکزیکی تباره... یا یه روز یه سیاهپوسته... جوک های آمریکایی معمولا به این شکل شروع می شوند: یه روز یه مرده...، یه روز یه روانشناسه...، یه روز یه کشیشه....

 

نکته دوم در مورد لطیفه های خارجی این است که جوک های ۱۸+ در آمریکا هم وجود دارند، اما به طور چشمگیری در اقلیت قرار دارند. این یعنی اگر شما سایت های جوک انگلیسی را بگردید، از هر ۱۰ جوک ممکن است، یک جوک پیدا کنید که در این حوزه قرار بگیرد! در یک نگاه کلی به جوک های مدل ایرانی این طور نتیجه گیری می شود که کم پیش می آید از خلال جوک های ما، نکته ای ارزشمند بیرون بیاید و نگاهی متفاوت به پدیده ای داشته باشد. ما به پدیده های ثابت می خندیم، به تضادهای تکراری و کم عمق و از دل این خنده ها با احساس سربلندی بیرون می آییم، خنده هایمان به سوژه هایی مربوط است که خودمان نیستیم، نق خودمان و رفتارهایمان نیست، نمی توانیم کاری درباره شان انجام دهیم و به همین دلیل هم جایگزین رفتارهای مسئولانه مان می شوند.

 

رشد دشمنی ها به صورت نامرئی

 

شوخی های قبیله ای و دشمنی نامرئی که بین قومیت های مختلف ایجاد می شود تنها در جوک ها و پیام های هر روزه پنهان نمی ماند. واقعیتی که از دل این جوک ها بیرون می آید به بطن جامعه هم سرایت می کند. در ظاهر به هم لبخند می زنیم اما یک کینه پنهانی را پروش می دهیم و منتظریم تا در یک موقعیت مناسب آن را به بدترین شکل تخلیه کنیم. سر کلاس زبان شناسی نشسته ایم، استاد بی مقدمه سوال می کند هر کدام از شما به چند زبان مسلط هستید؟ بچه ها شروع می کنند به جواب دادن. «به دو زبان انگلیسی و فارسی. به سه زبان، انگلیسی، فارسی و عربی.» بعضی ها همان یک زبان فارسی را بلدند، بعضی ها یک پله از بقیه بالاترند و فرانسه و اسپانیایی هم می دانند. همه فارسی حرف می زنند و انگلیسی را هم دست و پا شکسته می دانند. این وسط چند نفری با افتخار از دیگر زبان هایی که می دانند می گویند و سوال استاد را بی جواب نمی گذارند.

 

جواب ها که تمام می شود، استاد می پرسد یعنی هیچ کدام از شما ترکی بلد نیستید؟ ۱۰ نفری با صدای بلند جواب می دهند که بلدند اما نگفته اند. چرا؟ چون از وقتی یادمان می آید ترک ها باعث خنده شده اند. به قدمت تمام این سال ها برای ترک ها و لرها جوک ساخته ایم و این وسط یادمان رفته که ترکی فقط یک لهجه نیست که اگر با فارسی تلفیق شود، ما را به خنده می اندازد. ترکی یک زبان است. یک زبان مستقل با همه قواعد و پیچیدگی های خودش که می توان با افتخار آن را در رده دیگر زبان ها قرار داد و حرف زد.

 

بداخلاقی از این بیشتر که یک عمر به ترک ها خندیدیم، انواع و اقسام سادگی ها را به آنها و دیگر قومیت ها نسبت دادیم و ناخواسته آنها را در موضعی قرار دادیم که حالا دشمن درجه یک آنهایی شده اند که فارسی را بی لهجه حرف می زنند و این توهم را دارند که یک پله از بقیه بالاتر ایستاده اند؟

 

بیخود نیست که جرقه یک اتفاق کوچک به بدترین دعواها منجر می شود و فضای دانشگاه را به دو گروه بچه های تهران و شهرستان تقسیم می کند. تهرانی ها همان گروه باکلاس و مدرنی هستند که همه چیز می دانند و به شهرستانی ها از پایین نگاه می کنند. آن طرف ماجرا هم هست. آنهایی که تهرانی ها را از خودراضی می دانند و معتقدند سوسول های تهرانی به هیچ دردی نمی خورند و نباید در کارهای مهم مملکتی از آنها استفاده کرد.

 

هر یک دقیقه، یک دعوا در ایران اتفاق می افتد

 

همه آنهایی که در شهر رفت و آمد زیادی دارند می دانند که بداخلاقی بخشی از خوراک دیداری هر روزه شان است. محال است در روز به چند مورد صدای بلند و پرخاشگری برخورد نکرده باشید. با این حال اوضاع جامعه و آنچه هر روز در کوچه و خیابان می بینیم به مراتب بهتر از وضعیت دنیای مجازی است. شاید ترس از رو به رو شدن با یک آدم عصبانی و برخورد با یک فرد پرخاشگر و عواقب آن که در خیلی از مواقع به ضرب و جرح می رسد، آدم ها را کمی محتاط تر کرده است، هر چند طبق آمارهای غیررسمی، نزاع های خیابانی رشد بالایی داشته تا جایی که در ایران در هر یک دقیقه، یک نزاع خیابانی شکل می گیرد و پرونده های زیادی به پزشکی قانونی ارجاع داده می شود، اما این آمار در برابر دعواها و پرخاشگری های دنیای مجازی عددی ناچیز است.

 

در دنیای مجازی شاید در هر ثانیه، یک ایرانی شروع به نوشتن کامنت های توهین آمیز و رکیک پای عکس ها و پست های افراد مختلف می کند و چون ترسی از درگیری رودررو ندارد، ساعت ها این کار را ادامه می دهد و با دیگر کاربران هم این دعوا را ادامه می دهد؛ دعواهایی که تاثیر آن می تواند حتی از ضرب و جرح هم مخربتر باشد.

 

این وضعیت زمانی بغرنج تر می شود که چنین رفتاری را با طرفداران غیرایرانی یک فرد مشهور مقایسه می کنیم. برای نمونه، ساندرا بولاک یک پسربچه سیاهپوست را به فرزندی قبول کرده و این اتفاق را در صفحه اینستاگرامش نوشته و اجازه داده تا هوادارانش درباره این حرکت تازه نظر بدهند. یک نگاه کلی که به کامنت ها بیندازید خبری از حرف های نامربوط نیست. لااقل تا ۵۰ کامنت آخر نه فحشی رد و بدل شده نه حرف توهین آمیزی نوشته شده است. تنها شوخی های معمول، که برای مثال کاش ما را هم به فرزندی قبول می کردی، پای عکس منتشر شده نوشته شده است.

 

بریتنی اسپیرز هم عکس عروسی اش را در صفحه اش قرار داده. باز هم خبری از کامنت های نامربوط نیست. در نهایت چند نفری نظر داده اند که چاق شده ای. آن هم با یک ادبیات معمولی، نه با نسبت دادن رکیک ترین جمله ها و حرف ها، اما این طرف قضیه کاملا متفاوت است.

 

هانیه توسلی عکسی از حیوان خانگی اش می گذارد و آنقدر حرف های نامربوط و توهین پای عکسش نوشته می شود که صفحه اش را می بندد و به حالت خصوصی در می آورد. باقی بازیگران هم همین وضعیت را دارند. خیلی هایشان از دنیای مجازی خداحافظی کردند و آنهایی هم که مانده اند، در روز ۵۰ نفری را بلاک می کنند. بدی ماجرا برای افراد مشهور وقتی است که امکان مقابله به مثل را ندارند. به دلیل شخصیت اجتماعی که این افراد دارند، برخورد مستقیم می تواند تبعات بدی برایشان به همراه داشته باشد.

 

رسانه ها معمولا به حرف های عادی مردم اهمیتی نمی دهند اما به محض اینکه بعضی از رفتارها از افراد مشهور و به اصطلاح الگوی جامعه سر بزند، سر و صدای زیادی به پا و داد و فغان می شود که الگوی مملکت به خطا رفته و به هواداری که داشته توهین کرده است و وای از طرفدارانی که چنین الگویی برای خود انتخاب کرده اند. به دلیل روند طولانی حقوقی هم ممکن است خیلی ها پیگیر توهین هایی نباشند که در دنیای مجازی به آنها می شود اگرچه در قانون مجازات سنگینی برای این کار در نظر گرفته شده اما خیلی ها ترجیح می دهند همه چیز در دنیای مجازی مسکوت باقی بماند و به دنیای واقعی درز پیدا نکند.

 

البته ماجرای توهین های مجازی تنها به افراد مشهور وطنی ختم نمی شود. همه ما هنوز یادمان نرفته که چه بلایی سر صفحه فیس بوک لیونل مسی، داور بازی ایران و آرژانتین و چندین نفر دیگر آمد. یک رصد کلی پای عکس های افراد مشهور در ایران (حتی آنهایی که از برکت شبکه های مجازی و منتشر کردن عکس های لوکس و اجرای دابسمش های مختلف به فالوئرهای چند صدهزار نفری رسیده اند) نشان می دهد که ما تا چه اندازه فحش دادن و توهین کردن را دوست داریم. برای عکس های بی حجاب و خارج از عرف کامنت های توهین آمیز می گذاریم و به آدم هایی که متحول شده اند و مسیر زندگی شان را عوض کرده اند هم یک جور دیگر توهین می کنیم.

 

راه و روش دیگران برایمان احمقانه است و برای همین حق خودمان می دانیم که به روش خودمان اظهار نظر کنیم و جولان بدهیم، حتی اگر از نوع لباس یا مدل موی یک آدم عادی هم خوش مان نیاید، بدون هیچ رودربایستی نظر می دهیم و با بدترین تشبیه ها، نظر خودمان را القا می کنیم.

 

زیست اخلاقی کیلویی چند؟

 

بی اخلاقی، بی مسئولیتی می آورد. این امر البته ساده ترین پیامد چنین اتفاقی است. بداخلاقی هایی که ما هر روز به سادگی از آن عبور و سعی می کنیم خودمان را به آ ن عادت دهیم در نهایت یک جایی بعد وسیع تری پیدا می کنند و نمونه آن رسانه ای می شود. برای مثال ماجرای پزشکی که به دلیل فقر و پرداخت نکردن هزینه بیمارستان، راضی به کشیدن بخیه های یک کودک می شود، در نگاه اول همه را شوکه می کند اما در واقعیت خیلی از ما چنین رفتارهایی را نه به صورت علنی که در دل خود لااقل یک بار مرور کرده ایم.

 

آنجایی که راننده پورشه زرد در تصادف کشته می شود و راضی به مرگ آدم های پولدار می شویم تا وقتی که از آدم های فقیر فاصله می گیریم و هیچ وقت آنها را به محدوده زندگی و تعاملات مان راه نمی دهیم، درواقع داریم بخیه های زیست اخلاقی را در جامعه ای می کشیم که همه مان به پیشینه، شان و منزلتش ایمان داریم و مدعی داشتن فرهنگی هفت هزار ساله هستیم. کافی است کمی درون خودمان را مرور کنیم. ما حتی اگر سکوت کرده باشیم و فقط تماشاگر هم باشیم، بعضی جاها ته دل خودمان طرف بعضی از بی اخلاقی ها را گرفته ایم و آنها را دوست داشته ایم.

 

به روی هم لبخند می زنیم اما...

 

هنوز زمان زیادی از ساخته شدن صفحه «بچه پولدارها» نگذشته است. وقتی دخترها و پسرهای جوان عکس هایشان را سوار بر پورشه و لب استخر و با بهترین امکانات منتشر کردند، عده ای حکم کلی صادر کردند که همه آدم هایی که در عکس تا این اندازه ثروتمند هستند، دزدند و از راه مال مردم خوری به اینجا رسیده اند. انگار که دزد بودن تنها راهی است که می توان از طریق آن به پول و ثروت رسید. عکس ها و سبک زندگی افراد، ساده ترین راه برای قضاوت همه ماست.

 

در یک نگاه کلی همه مردم یا پول گرفته اند که کاری انجام می دهند، ای دزد هستند یا با حق خوری توانسته اند جایگاه خاصی به دست بیاورند. در این بین تلاش کردن و توانایی های فردی هیچ نقشی ندارد و دلیلی برای موفقیت نمی شود. بچه پولدارها که با صفحات فیس بوک، اینستاگرام و کانال تلگرام شان روز به روز نفرت را بیشتر می کنند در پی این هستند که با نمایش بیش از اندازه از دارایی هایشان به این دشمنی دامن بزنند.

 

همین خودنمایی ها و نمایش دارایی ها و اصطلاح باب شده از خلال شبکه های اجتماعی که «ما خوبیم و در خوشی غوطه ور شده ایم» یکی دیگر از ابعاد بداخلاقی هایی است که کمتر به چشم می آید. بسیاری از جامعه شناسان معتقدند در جامعه ای که اختلاف طبقاتی زیادی وجود دارد، این گونه نمایش ها تنها ریشه های دشمنی و عداوت را محکم تر می کند؛ ریشه هایی که دودستگی ایجاد کرده و می تواند آسیب های جدی به بدنه یک جامعه و آدم ها بزند. مردم به ظاهر به هم لبخند می زنند اما خوب می دانند که علاقه ای به یکدیگر ندارند و باید رودرروی یکدیگر بایستند. این کینه که در نهایت به نفاق و دشمنی ختم می شود می تواند از هر آنچه که اخلاق نامیده می شود، دور باشد.

 

جامعه شناسی اخلاق روزنه امید در دوره بداخلاقی

 

دکتر غلامرضا مقدم، رییس گروه جامعه شناسی اخلاق انجمن جامعه شناسی ایران، با نگاه به بروز بداخلاقی ها و بدرفتاری های اجتماعی می گوید: «اکنون در وضعیتی به سر می بریم که روز به روز مباحث اخلاقی جدی تر در جامعه ما مطرح می شود. در این بین چند صباحی است که مسئولان نیز عینک خوش بینی را برداشته و با نگاهی واقع بینانه شیوع بداخلاقی های اجتماعی چندان راهگشا نخواهد بود.

 

در اینجا سوالاتی از این قبیل که چه عوامل سلبی و ایجابی در ایجاد چنین شرایطی دخیل بوده اند، بیشتر مفید خواهد بود. اینکه چرا مردم در دوراهی های اخلاقی سعی در انتخاب موارد غیراخلاقی می کنند یا اینکه چه زمینه های ساختاری و اجتماعی باعث شکل گیری رفتارهای غیراخلاقی می شود از جمله سوالاتی است که پاسخ به آن در چارچوب جامعه شناسی اخلاق قرار می گیرد.

 

درواقع جامعه شناسی اخلاق به دنبال جست و جوی علت رفتارهای اخلاقی یا غیراخلاقی واقع شده در متن جامعه است در حالی که فلسفه اخلاق بیشتر به دنبال دلایل اخلاقی است. برای مثال پرسش از علل رواج یک امر نابهنجار و غیراخلاقی در جامعه سوالی جامعه شناختی است که موضوع آن بحث اخلاق است. شاید در کلی ترین نگاه بتوان گفت بروز چنین بی اخلاقی هایی ناشی از برخی از اعتراضات نهفته از یک سو و عقب ماندن فرهنگ و اخلاق در مقابل رشد گسترده شهرنشینی از سوی دیگر است.

 

با این حال بررسی دلیل چرایی برزو چنین رفتارها و بداخلاقی هایی نیازمند بررسی هایی کلی در این زمینه است و جالب اینکه مبارزه با این مساله همکاری کلی را از سوی نهادهای مختلف اجتماعی، فرهنگی، روانشناسی و... طلب می کند.»

 

آخر قصه و دور باطل خنده ها و پشیمانی ها

 

پایان داستان عصیان زدگی جماعت ایرانی، کاملا مشخص است. البته این پایان، مقطعی است و این دور باطل کماکان ادامه دارد. بارها و بارها بداخلاقی های فردی و جمعی از سوی ما صورت می گیرد و بلافاصله به یاد جامعه عصیان زده می آورند که شما متعلق به فرهنگی ۱۰ هزار ساله هستید. اینجاست که در راه جبران اشتباه، اشتباه بزرگ تری مرتکب و به سطحی ترین اقدامات متوسل می شویم. صورت مساله را پاک می کنیم و با نوعی پشیمانی احساسی و مبتدیانه، ماجرا را بدتر از آنچه هست جلوه می دهیم و باز روز از نو و روزی از نو! هنوز ماجرای انتشار عکس های جوان ایرانی که با خیال مشهور شدن اقدام به انتشار عکس هایی از حریم شخصی اش کرد، داغ است.

 

این داستان از همان ابتدا به یک شوخی تازه تبدیل شد. ابتدا شایعه تمول و مازراتی سواری چهره ثابت عکس ها سر زبان ها افتاد. کمی بعد بازار دابسمش ها از ویدیوی منتشر شده داغ شد و به دنبال همین ویدئوها «پلیس فتا» به سوژه اصلی جوک ها و خنده های مجازی تبدیل شد و در نهایت پس از دستگیری فرد مزبور، کار به انتشار عکس های قدیمی و بی ربط کشیده شد که مدعی شلاق خوردن جوان ماجرا در ملاءعام بود و در ادامه شایعات، ماجرا حتی تا قطعی شدن حکم اعدام این جوان هم پیش رفت. در این بین اما تغییر موضع ها جالب بود.

 

اکثر آنهایی که تا دیروز جوک های «پلیس فتا» را در گروه های مختلف پخش می کردند، حالا شایعه حکم اعدام را باور کرده و برای جوان ماجرا اظهار دلسوزی و عجز می کردند، هر چند اتفاقات این چنینی در جامعه ما کم نبوده و با روند موجود قطعا این داستان ادامه دارد و ما همچنان استخوان لای زخمی هستیم که با سوءتفاهم و برداشت نامناسب از حق خودمان جوش خورده است.

ماهنامه تبار - سارا شمیرانی، سنا حیدریان


باز منتشر شده توسط fardsaeid در وب سایت تبیان مرکز زنجان
پیگیری نوشته های کاربر مطالب این کاربر را پیگیری کنید (بزودی)


نوشته شده توسط fardsaeid با 144683 نوشته تا این لحظه
تعداد بازدید تا این لحظه : 84
     درج شده در 697 روز و 11 ساعت و 51 دقیقه قبل
    

تولد نوزاد جدید و رابطه جنسی شما

تبیان زنجان www.tebyan-zn.ir
  ویکی 5040 ( www.wiki.5040.ir )

مشغله ی شما پس از تولد نوزاد می تواند یک مشکل باشد. با آمدن کودک جدید تغییر در روابط جنسی مشکلی است که اغلب زوج ها با آن مواجه می شوند.

قبل از آنکه رابطه ی واژنی داشته باشید باید مطمئن شوید که مشکلی ندارید. اغلب زنان می توانند ۴ تا ۶ هفته پس از زایمان رابطه ی جنسی داشته باشند، چه زایمان طبیعی باشد و چه سزارین. داشتن رابطه قبل از زمان مجاز تعیین شده توسط پزشک شما را در خطر عفونت قرار می دهد.

 

کمبود خواب میل جنسی زنان را از بین می برد

 

یکی از بزرگ ترین موانع ادامه ی رابطه ی جنسی خستگی زیادی است که مراقبت از نوزاد همراه دارد. برای چند ماه نوزاد شما هر شب حدود ۲ تا ۳ ساعت شیر می خورد. سی درصد نوزادان تا نه ماهگی شب ها زیاد نمی خوابند. این کمبود خواب باعث می شود مادران میل جنسی خود را از دست دهند.

 

 

کمبود خواب در مردان

 

اغلب میل مردان به رابطه ی جنسی بیشتر است، حتی اگر خسته باشند. مردان نیاز دارند برای آرامش و احساس نزدیکی به همسرانشان رابطه داشته باشند.

 

 

خستگی

 

اگر خستگی زیاد شما روی رابطه ی جنسی تان اثر گذاشته است با همسر خود درباره ی آن صحبت کنید. راه های زیادی وجود دارد که شما سرحال باشید. در ابتدا از همسرتان بخواهید مدتی مراقب کودک باشد تا شما بخوابید. و یا صبح ها رابطه داشته باشید که هردو شب را استراحت کرده اید. برای اینکه مدت زمانی را باهم تنها باشید از خانواده، دوستان یا پرستار کودک کمک بگیرید تا از کودک شما مراقبت کنند. درنتیجه شما و همسرتان بدون نگرانی در مورد کودک زمانی را باهم خواهید گذراند.

 

 

هورمون های پس از بارداری و رابطه ی جنسی

 

پس از تولد نوزاد سطح هورمون استروژن بدن کم می شود. این موضوع سبب کاهش خیسی واژن خواهد شد، درنتیجه رابطه ی شما ناخوشایند یا دردناک خواهد بود. اغلب پس از اتمام شیردهی یا بعد از ادامه ی عادت ماهانه این مشکل رفع می شود. برای کم شدن درد می توانید از چرب کننده های واژن استفاده کنید. تغییرات هورمونی حتی ممکن است باعث افسردگی فرد شوند که بااحساس ناراحتی، نگرانی یا زودرنجی پس از زایمان همراه است. این احساسات می توانند با میل جنسی شما تداخل یافته و برای چند هفته تا چند ماه ادامه یابند.

 

 

تغییرات بدن

 

تغییرات بدن و احساسی که زن پس از زایمان در مورد بدن خود دارد تأثیر زیادی روی احساسات او در رابطه ی جنسی خواهد گذاشت. اکثر زنان در طول بارداری ۱۱ تا ۱۵ کیلوگرم افزایش وزن دارند و روی بدن آن ها خطوطی نمایان می شود که علامت کشیدگی بدن است. سزارین روی شکم آن ها زخم برجای می گذارد. همه ی این موارد ممکن است باعث شود زن احساس نارضایتی یا ناراحتی از بدن خود داشته باشد. در حقیقت همسرتان هنوز هم بدن شما را دوست دارد، اما می توانید از او کمک بگیرید تا بدنتان به شکل قبل از زایمان برگردد. از همسرتان بخواهید مراقب کودک باشد تا شما ورزش کنید و یا بخواهید به شما کمک کند تا وعده ی غذایی سالمی تهیه کنید.

 

 

درباره ی چیزی که شما را ناراحت می کند صادق باشید

 

در برخی موارد عدم تمایل به رابطه ی جنسی پس از زایمان چیزی بیشتر از مسائل فیزیکی است. شاید چیزهایی در رابطه ی شما وجود داشته باشد که باید آن را بررسی کنید. از خودتان بپرسید ' چه چیزی مرا تا این حد ناراحت کرده است که نمی خواهم با رابطه ی جنسی علاقه ی خود به همسرم را نشان دهم؟ ' یک حس متداول برای ناراحتی در بین خانم ها این است که مجبورند در خانه بمانند و پوشک بچه را عوض کرده و از او مراقبت کنند درحالی که همسرشان از خانه بیرون می رود و با دیگران معاشرت دارد.

 

 

با همسرتان صحبت کنید

 

نارضایتی از وضعیت بدن و خستگی روحی مشکلات عاطفی ای هستند که باید شرح داده شوند. صحبت با همسرتان تأثیر زیادی روی اطمینان شما از همکاری همسرتان برای مراقبت از خانواده ی جدید دارد. اگر در صحبت کردن با او مشکل دارید شاید مشاور خانواده بتواند به شما کمک کند.

 

 

برنامه ریزی برای رابطه ی جنسی

 

اولین سال تولد نوزاد جدید نیروی فیزیکی و عاطفی زیادی می خواهد و بسیاری از زوج ها متوجه می شوند زندگی جنسی آن ها دیگر مانند زمان قبل از تولد کودک نیست. اگرچه بیشتر مشکلات جنسی ای که زنان تجربه می کنند در طی یک سال اول بهبود خواهد یافت. بااین وجود هیچ گاه رابطه ی جنسی شما مانند زمان قبل از تولد نوزاد نخواهد شد و زوج ها باید برای رابطه ی خود برنامه ریزی کنند. شاید از این کار زیاد لذت نبرید اما این روش برای پیشگیری از بین رفتن صمیمیت میان شما و همسرتان ضروری است.

 

 

پذیرش شرایط جدید

 

با تولد نوزاد جدید زندگی جنسی شما از چیزی که قبل بود تغییر کرده و شاید تعداد دفعات آن کمتر شود. اگر هردو شما با این موضوع کنار آمده اید مشکلی نیست. اما مشکل در مورد تعداد دفعات رابطه نیست بلکه موضوع نارضایتی احتمالی شما از آن است. اگر همواره یکی از زوج ها برقراری رابطه را رد کند به روابط آسیب وارد می شود. این مشکلات باید قبل از آنکه دیر شود بیان و حل شوند.


باز منتشر شده توسط fardsaeid در وب سایت تبیان مرکز زنجان
پیگیری نوشته های کاربر مطالب این کاربر را پیگیری کنید (بزودی)


نوشته شده توسط fardsaeid با 144683 نوشته تا این لحظه
تعداد بازدید تا این لحظه : 1209
     درج شده در 697 روز و 12 ساعت و 27 دقیقه قبل
    

مدارس ابتدایی تهران و ری فردا و پس‌فردا تعطیل شدند

تبیان زنجان www.tebyan-zn.ir

 مدارس ابتدایی تهران دوشنبه و سه‌شنبه تعطیل شدند. 

 

به گزارش راسخون به نقل از تسنیم، هادی حیدرزاده مدیرکل محیط زیست استان تهران اعلام کرد: مدارس ابتدایی تهران دوشنبه و سه‌شنبه تعطیل شدند.نواحی یک و دو در شهر ری و همچنین کهریزک نیز تعطیل هستند.علت این تصمیم، شدت آلودگی هوا اعلام شده است.

 

حیدرزاده همچنین اظهار داشت: امروز میزان شاخص آلاینده‌ها روی عدد 98 (سالم) است ولی طی روزهای دوشنبه و سه‌شنبه این شاخص افزایش یافته و از مرز 150 (ناسالم برای همه گروه‌ها) عبور می‌کند.


باز منتشر شده توسط fardsaeid در وب سایت تبیان مرکز زنجان
پیگیری نوشته های کاربر مطالب این کاربر را پیگیری کنید (بزودی)


      [ 1 ] 2 3 4 5 6 7 8 9 10  مشاهده صفحه بعدی  مشاهده صفحه آخر

توجه : مدیریت وب سایت در صورت دریافت مجوز قانونی از سوی مراجع ذیصلاح نسبت تغییر در محتوای  ارسالی کاربران و یا مراحل قانونی اعلام شده اقدام خواهد نمود.
تبیان زنجان با تایید نمایش مطالب ارسالی کاربران آنرا تایید محتوایی و قابل استناد نمی کند . مديران محتوا تنها حق اصلاح يا حذف مطالب نامربوط ( دارای مشکل فنی نمایش و ناقض قوانین ارسال مطلب هر بخش ) را دارند.
© 2004- Tebyan. The content is copyrighted to Tebyan Cultural and Information center and may not be reproduced on other websites.